از سال 2000 تا به حال زلزله هاي مختلف جان 1 ميليون نفر را گرفته است.

بين سالهاي مذکور 65 درصد از قربانيان حوادث طبيعي جهان مربوط به زلزله بوده است. زلزله هائيتي با 225 هزار کشته و زلزله و سونامي ژاپن با دست کم 25 هزار قرباني از مصيبت بارترين حوادث سالهاي اخير در جهان بوده است.


سونامي در سال دو هزار و چهار در پي زمين لرزه اي که آسيا را درنورديد، دويست و بيست و شش هزار و چهارصد و هشت کشته داد. زلزله سال دو هزار و هشت سيچوان چين به کشته شدن هشتاد و هفت هزار و چهارصد و هفتاد و شش نفر و زمين لرزه سال دو هزار و پنج پاکستان به جان باختن هفتاد و سه هزار و سيصد و سي و هشت نفر منجر شد.


مارگارتا والستر از کارشناسان سازمان ملل در ژنو پيشتر در گزارشي اعلام کرده بود هفت شهر پرجمعيت جهان بر روي خط زلزله قرار دارند و اين موضوعي است که نگراني سازمان ملل را درباره کاهش خطرات ناشي از حوادث غير مترقبه سبب شده است.


طوفان بعد از زلزله دومين علت مرگ و ميرهاي ناشي از حوادث طبيعي بوده است. طوفان در سال 2008 در ميانمار باعث مرگ 136 هزار نفر شد که رقم خيلي نگران کننده اي محسوب مي شود و نشان از آسيب پذير بودن خانه هاي آسياي شرقي و جنوب شرقي در برابر حوادث طبيعي است.


افزايش بيش از حد دما که نمونه آنرا در سال گذشته در روسيه، اسپانيا، استراليا و امريکا ديديم، سومين عامل مرگ و مير محسوب مي شود. سيل و خشکسالي اگر چه قرباني کمتري گرفتند اما عواقب آنها افراد بيشتري را تحت تاثير قرار داد به طوري که هفتاد و پنج درصد از دو ميليارد فرد مصيبت زده را شامل مي شود.

دولت يار