ریشه حوادث سریالی در صنعت پتروشیمی

حوادث سریالی در صنعت پتروشیمی که از پتروشیمی بوعلی در ماهشهر آغاز شد و به پتروشیمی بیستون و خط لوله اتیلن در غرب کشور رسید و دوباره به پتروشیمی بندر امام در همان ماهشهر بازگشت.

به گزارش پایداری ملی، روزنامه شرق نوشت: برخی شرکت ملی صنایع پتروشیمی را مقصر شمردند و برخی انگشت اتهام را به دلیل بی‌توجهی به الزامات ایمنی در پتروشیمی‌های خصوصی‌شده به سمت بخش خصوصی نشانه رفتند. هرچند دلایل بروز این حوادث هنوز به طور دقیق اعلام نشده؛ اما مجموع مباحثی که درباره نقش شرکت ملی صنایع پتروشیمی و نقش بخش خصوصی در حوزه ایمنی در مجتمع‌های پتروشیمی و اختلاف نظراتی که درباره تبیین‌نکردن وظایف این دو صورت گرفته، ما را بر آن داشت تا با مهم‌ترین مرجع نظارتی بر بخش ایمنی در شرکت ملی صنایع پتروشیمی، یعنی مهندس حمیدرضا عجمی، مدیر ایمنی، بهداشت و محیط زیست این شرکت، گفت‌وگو کنیم تا نظرات او را در زمینه حوادث اخیر در صنعت پتروشیمی جویا شویم و اینکه هماهنگی بین دولت و بخش خصوصی در حوزه ایمنی در صنعت پتروشیمی چه راهکاری دارد.

 

حمیدرضا عجمی دارای لیسانس مهندسی شیمی از دانشکده نفت آبادان و فوق‌لیسانس ام‌بی‌اِی از دانشگاه کالگری کانادا است. او در حوزه‌های مختلف صنعت پتروشیمی سابقه فعالیت دارد.

 

ابتدا در پروژه بازسازی پتروشیمی بندر امام جزء نیروهای ناظر بر پروژه ساخت در زنجیره پی‌وی‌سی و سپس سرپرست نوبت‌کاری عملیات تولید جمعا به مدت پنج‌ونیم سال بوده است. حدودا هشت سال در مهندسی فروش و در مقاطعی به عنوان جانشین رئیس این بخش در شرکت بازرگانی پتروشیمی انجام وظیفه کرد و بعد از آن حدود دو سال سرپرست بررسی اقتصادی و فنی طرح‌های پتروشیمیایی در مدیریت برنامه‌ریزی و توسعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی بود.

ادامه نوشته

تیمهای سنگین امداد و نجات شهری

برگرفته از وبلاگ آقای دکتر عسگری 

بررسی ابتدایی حادثه شهران تهران و نمونه اتفاقات دیگری از این قبیل در شهرهای بزرگ کشور ضرورت توجه به ایجاد تیمهای امداد و نجات شهری سنگین در کشور را آشکار نموده است. در این بحث مطلب بطور اختصار تیمهای سنگین امداد و نجات شهری توضیح داده می شوند.  شاید با استفاده از این نمونه ها بتوانیم تیمهای مشابهی را در شهرهای بزرگ کشور ایجاد و تجهیز نماییم تا بتوانند در شرایط اضطراری که روشهای امداد و نجات معمول کارساز نیستند این تیمها را به خدمت گرفت.  بطور کلی تیمهای امداد و نجات شهری به سه دسته سنگین، متوسط و سبک تقسیم بندی می شوند.  در حالیکه تعداد تیمهای سبک و متوسط در یک شهر و یا استان و کشور نسبتا زیاد هستند تیمهای سنگین امداد و نجات معمولا تعداد کمتری دارند.  تیمهای سنگین امداد و نجات شهری تیمهایی متشکل از مهارتهای تخصصی امداد و نجات هستند که دارای منابع و امکانات مخصوص جستجو، نجات، امداد پزشکی و ارزیابی سازه ای هستند.  این نیروها و امکانات به صورتی کاملا  یکپارچه، آماده واکنش سریع هستند.  فلسفه پیدایش این تیمها عمدتا این بوده است که در شهرهای مدرن که ساختمانها و تاسیسات بلند و سنگین وجود دارند کار امداد و نجات به شیوه های معمول و با نیروها و امکانات عادی بسیار دشوار است اگر نگوییم کاری غیر ممکن است. سقوط و تخریب شدن ساختمانها و زیرساختنهای بزرگی که در آنها افراد کار و یا زندگی می کنند نه تنها نیازمند تجهیزات پیشرفته و سنگین است بلکه نیاز به افراد ماهرو متخصصی دارد که آشنایی کافی به مهندسی سازه و استفاده از ابزارهای پیشرفته و مدرن که بتوانند یک ارزیابی سریع از ایمن بودن ورود به سازه های تخریب شده و نحوه ورود به آنها و تاثیر اقدامات مربوطه بر یکپارچگی سازه تخریب شده ارایه نمایند می باشد. امداد و نجات در این محیطها همچنین ممکن است مدتها بطول انجامیده و نیروهای پزشکی حاضر در تیم از روشهای مبتکرانه و غیر متعارف برای ارایه کمکهای درمانی و رساندن مواد غذایی به افراد گرفتار شده در ساختمانهای تخریب شده استفاده نمایند. استفاده از سگهای آموزش دیده برای ورود به این نوع سازه های بزرگ و سنگین، روباتها و سنجنده های مختلف بسیار معمول است. امکاناتی که نیروهای امداد و نجات معمولی با آنها آشنایی نداشته و آنها را در اختیار ندارند. این تیمها به سوانح و بحرانهای مختلفی از جمله زلزله، گردباد، طوفانهای شدید، انفجارات در ساختمانها و سازه های بزرگ پاسخ می دهند. مثلا در استان اونتاریوی کانادا فقط یک تیم امداد و نجات شهری سنگین وجود دارد که توسط شهر تورنتو اداره می شود ولی با اداره آتش نشانی استان دارای تفاهم نامه همکاری است.

مهمترین وظیفه تیمهای امداد و نجات سنگین شهری عبارتند از:

• شناسایی مکان افراد محبوس شده در ساختمانها با استفاده از سگهای زنده یاب و امکانات پیچیده امداد و نجات
• استفاده از ادوات و ماشین الات سنگین مانند چرثقیل برای جابجایی آوارها
• تلاش برای سوراخ کردن، ایمن سازی و برداشتن عناصر سازه ای 
• رسیدگی و خارج سازی افراد آسیب دیده از ساختمانها و سازه ها
• ایمن سازی کامل و یا بخشی ساختمان آسیب دیده

ایجاد تیمهای سنگین امداد و نجات شهری از سابقه خیلی طولانی برخوردتر نیستند و تشکیل آنها به حداکثر دو دهه قبل بر می گردد. به عنوان مثال تشکیل این تیمه در کانادا به سال 2001 بر می گردد.  در این سال دولت بودجه ای را برای تشکیل این تیمها اختصاص داد. البته حفظ و نگهداری این تیمها و تامین مالی آنها همواره مورد بحث بوده است. 

تعداد افراد و نیروهای تشکیل دهنده این تیمها یکسان نیست ولی بین 50 تا 200 نفر متغیر است. در بین اعضای تیم افراد با مهارتهای مختلف از جمله پزشکی، اطفاء آتش، اورژانس، امداد و نجات، لوجستیک، مخابرات و ارتباطات، مهدنسی سازه و مانند آنها وجود دارند.  در کانادا کلا چهار تیم از این نوع وجود دارند که در شهرهای ونکوور، کالگلری، وینیپگ و تورنتو مستقر می باشند.  در آمریکا نزدیک به 30 تیم سنگین امداد و نجات شهری وجود دارد. این تیمها نه تنها  به حوادث و بحرانهای داخل کانادا و آمریکا بلکه حسب نیاز و درخواست به بحرانها و حوادث در کشورهای دیگر نیز اعزام می شوند. اعضاء این تیمها از سازمانها و ادارات مختلف شهر محل استقرار خود هستند. مثلا افراد تیمم امداد و نجات شهری سنگین ونکوور از سازمانهای آتش نشانی، پلیس، بخش مهندسی شهر، اداره پارکها و خدمات آمبولانس شهر می باشند. 

مجموعه این تیمها معمولا متشکل از سه گروه تخصصی می باشد:  گروه جستجوی فنی، گروه درمانی، گروه امداد و نجات. گروه جستجوی فنی در حقیقت چشم و گوش تیم می باشد. مهندسان و تکنسینهای جستجو با استفاده از دوربینهای مخصوص، سنجنده های مختلف و سگهای جیتجوگر افراد گرفتار شده در بین آوارها را پیدا می کنند.  گروه پزشکی مسئولیت ارایه کمکهای درمانی به افراد آسیب دیده و تیم اعضای تیم امداد و نجات می باشند. گروه جستجو و نجات مسئول بیرون آوردن افراد از زیر آوارها، پرتگاهها، مسیلها و غیره می باشند. 

http://blogfa.com/Desktop/Default.aspx?r=8229701